Είναι ικανοποιημένος στον Πανιώνιο αλλά ονειρεύεται τη μεταγραφή του στο εξωτερικό…
Ο Γιάννης Μανιάτης, με συνέντευξη του στην εφημερίδα “Εξέδρα”, μίλησε για τους «κυανέρυθρους», την κλήση του στην εθνική ομάδα και τον διακαή του πόθο να αγωνιστεί σε ένα από τα αγαπημένα του ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Αναλυτικά όσα δήλωσε ο 24χρονος αμυντικός: Το πρωτάθλημα τελειώνει χωρίς πλέι οφ για τον Πανιώνιο και αρχίζει η συζήτηση για το μέλλον σου. Ηρθε η ώρα για το επόμενο βήμα;
«Δεν είναι θέμα άλματος ή βήματος. Έχω ανανεώσει το συμβόλαιό μου. Για να το κάνω σημαίνει πως είμαι ικανοποιημένος από την ομάδα. Το καλοκαίρι αν έρθει κάποια πρόταση θα τη σκεφτώ. Είναι όνειρό μου να παίξω στο εξωτερικό. Μακάρι να έρθει μια πρόταση και να μπορέσω να πάω έξω. Είναι καλό και για τον Πανιώνιο να ακουστεί ότι πουλάει παίκτες στην Ευρώπη. Το θέμα είναι να έρθει πρόταση».
Αν η πρόταση έρθει από ελληνική ομάδα;
«Πρέπει να μιλήσουν απευθείας με τον κ. Τσακίρη. Εκείνος μπορεί να αποφασίσει. Δεν είναι στο χέρι μου».
Σου προκαλεί άγχος όλο αυτό το θέμα;
«Ναι, πάρα πολύ. Γιατί θέλω να πάω στο εξωτερικό».
Ο Πανιώνιος είναι μια ομάδα που ούτε πρωταγωνιστεί ούτε κινδυνεύει. Αν μείνεις, νιώθεις πως υπάρχει μια λεπτή γραμμή που αν την περάσεις κινδυνεύεις να καείς; Όπως συνέβη με τον Αγρίτη;
«Το χειρότερο είναι να μην πάει καλά η ομάδα. Εγώ έμεινα προσδοκώντας πως κάθε χρόνο θα παλεύει για την Ευρώπη, το Κύπελλο. Αυτή είναι η λεπτή γραμμή. Όταν ο Πανιώνιος δεν καταφέρνει να είναι σε αυτό το επίπεδο, σε κουράζει η έλλειψη κινήτρου. Θέλω κάθε μέρα να γίνομαι καλύτερος. Όχι να μένω στάσιμος ή να παλεύω για τη σωτηρία. Ο Πανιώνιος, βέβαια, είναι μια ομάδα που τη σέβονται όλοι και έχει ποιοτικό ρόστερ. Γι' αυτό πιστεύω πως έχουμε μεγάλο μερίδιο ευθύνης που η ομάδα δεν βρίσκεται ψηλά στη βαθμολογία. Μπορούσαμε να έχουμε πετύχει πολλά, αλλά δεν το καταφέραμε και είμαστε όλοι απογοητευμένοι γιατί ξέρουμε τις δυνατότητές μας».
Θεωρείς ότι έχεις να πάρεις κάτι παραπάνω από τον Πανιώνιο;
«Κάθε μέρα παίρνεις. Κι αν δίνεις, σημαίνει πως εξελίσσεσαι ως παίκτης. Ισως, αν φύγω, να βελτιωθώ ακόμα περισσότερο».
Αν είχες τη δυνατότητα να επιλέξεις, πού θα προτιμούσες να πας;
«Ισπανία ή Ιταλία. Είναι δύο πρωταθλήματα που μου αρέσουν πάρα πολύ».
Γιατί είναι πλέον τόσο δύσκολο να βγει ένας καλός μπακ;
«Δεν ξέρω».
Πλέον οι ακραίοι αμυντικοί σπανίζουν...
«Ναι, και στα αριστερά είναι ακόμα χειρότερη η κατάσταση στην Ελλάδα. Πιστεύω, πάντως, στο ταλέντο των νέων παιδιών και εκεί πρέπει να στηρίζονται οι ελληνικές ομάδες, να το αξιοποιούν. Αν και δεν υπάρχουν οι υποδομές, οι εγκαταστάσεις να προπονούνται οι πιτσιρικάδες».
Τι σε... εξιτάρει στη θέση σου;
«Παλιά έλεγαν ότι το μπακ είναι μέχρι τη σέντρα. Δεν πρέπει να πηγαίνει πιο ψηλά. Πλέον το μοντέρνο μπακ πρέπει να βοηθάει την ομάδα στην επίθεση, να κάνει κούρσες. Εμένα μου αρέσει να βγαίνω μπροστά και να συνεισφέρω στις επιθετικές ενέργειες».
Ποια είναι τα στοιχεία που οφείλει να έχει ένας καλός μπακ;
«Πρώτα απ’ όλα, καλή σέντρα. Πρέπει να διαθέτεις ταχύτητα και να είσαι καλός τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά».
Ποιον θεωρείς καλύτερο στη θέση σου;
«Τον Ντανιέλ Αλβες».
Είναι μπακ πιστεύεις;
«Εντάξει, αυτός παραείναι μοντέρνος, αλλά μ’ αρέσει».
Η σεζόν άρχισε με άλλα δεδομένα και τελειώνει απρόσμενα. Τι γεύση σου αφήνει;
«Πικρία. Το καλοκαίρι οι οιωνοί ήταν οι καλύτεροι, είχαν ανανεώσει ο Ρεκόμπα και ο Εστογιάνοφ και όλα έμοιαζαν καλά. Στα πρώτα ματς δεν πήγαμε πολύ καλά διότι έπρεπε να μάθουμε τι ζητάει από εμάς ο κ. Φερέρα. Δεν ήμασταν έτοιμοι. Στη συνέχεια κάναμε μια ξέφρενη πορεία. Τον Δεκέμβριο ήμασταν πρώτοι υποψήφιοι να μπούμε στα πλέι οφ. Ούτε εγώ μπορώ να εξηγήσω τι συνέβη μετά τα Χριστούγεννα. Παρουσιαστήκαμε διαφορετικοί, ήρθε η απομάκρυνση του Φερέρα, άρχισε η γκρίνια για το τι φταίει και τα πράγματα στην ομάδα δεν ήταν καλά. Αυτό το κλίμα, ποιος θα έρθει προπονητής, τι θα αλλάξει, σε αποσυντονίζει. Είναι δύσκολο να ξεκινάς από την αρχή. Το 'ελληνικό σύστημα' με τις συχνές αλλαγές προπονητών δεν είναι καλό. Έναν προπονητή πρέπει να τον στηρίξεις, να τον αφήσεις να κάνει το έργο του και να τον κρίνεις μετά το τέλος της σεζόν. Ο κ. Τσακίρης το έκανε αυτό. Εφερε τον κ. Λίνεν, τον στήριξε και η ομάδα βγήκε δύο σερί σεζόν στην Ευρώπη. Αυτό πρέπει να γίνει και πάλι».
Άρα θεωρείς πως ήταν λάθος η απομάκρυνση του Φερέρα...
«Ναι, για εμένα ήταν λάθος. Εφόσον ήταν κοινή συναινέσει, θα είχαν και οι δύο πλευρές τους λόγους τους. Από εκεί και πέρα, όταν φτάνεις τελευταίες αγωνιστικές και δεν έχεις στόχους, είναι κακό. Δεν αξίζει στον Πανιώνιο να παλεύει για τη σωτηρία. Ετσι μου μένει πικρία».
Ποιος προπονητής θεωρείς ότι σου άφησε τα περισσότερα θετικά στοιχεία;
«Και ο Λίνεν και ο Φερέρα είναι από τους καλύτερους με τους οποίους έχω δουλέψει. Τα έξι χρόνια που είμαι στον Πανιώνιο έχω δουλέψει με πάρα πολλούς, αλλά αυτοί οι δύο είναι οι καλύτεροι. Και φάνηκε κιόλας. Με τον Λίνεν βγαίναμε Ευρώπη και με τον Φερέρα φάνηκε για ένα διάστημα η δουλειά που γινόταν. Εγώ βελτιώθηκα πολύ από τότε που ήρθε ο Λίνεν. Ηταν πολύ κοντά σε όλους τους παίκτες, μας ανέβαζε την ψυχολογία, είχαμε καλό κλίμα. Ο Φερέρα βελτίωσε τα θέματα τακτικής. Η προπόνησή του μας έχει μείνει σε όλους. Δούλευε πάρα πολύ σε όλους τους τομείς. Και ομαδικά και ατομικά».
Πώς είναι να μπαίνεις στο γήπεδο και να μην κυνηγάς τίποτα;
«Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο. Οταν ξεκινάς με όνειρα για Ευρώπη και ξαφνικά όλα αλλάζουν, μιλάμε για αποτυχία. Χωρίς στόχους ο ποδοσφαιριστής δεν έχει κίνητρο. Το μόνο που μας έχει απομείνει είναι να πλασαριστούμε όσο πιο ψηλά γίνεται».
Επηρεάζει αυτό την εξέλιξη και την ψυχολογία σου;
«Τον καθένα τον επηρεάζει αρνητικά. Να παίζει για να τελειώσει το πρωτάθλημα. Θα ήθελα μέχρι τέλους να παλεύουμε για να μπούμε στα πλέι οφ».
Ήσασταν των άκρων. Τον Δεκέμβριο παίζατε το καλύτερο ποδόσφαιρο και μετά δεν μπορούσατε να κερδίσετε σε εννέα ματς. Ποιες είναι οι πραγματικές δυνατότητες του Πανιωνίου;
«Μπορούμε να κοντράρουμε κάθε αντίπαλο. Αν παίζουμε την μπάλα που ξέρουμε και μπορούμε, έχουμε τη δυνατότητα να κερδίσουμε κάθε ομάδα. Σίγουρα θα υπάρξει κοιλιά στην απόδοση, αλλά εμείς το παρακάναμε. Κάτι που μας προκάλεσε άγχος, ενώ τον Δεκέμβριο μπαίναμε στο γήπεδο και ξέραμε ότι θα κερδίσουμε. Το πιστεύαμε. Είχα να το ζήσω αυτό από την πρώτη χρονιά του Λίνεν».
Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή σου στην ομάδα έως τώρα;
«Ήμουν ευτυχισμένος όταν παίζαμε στην Ευρώπη. Μου έχει μείνει η νίκη στη Βιέννη. Τέτοιες επιτυχίες σού εντυπώνονται. Από εκεί και πέρα, έχω νιώσει πολλές φορές στενοχωρημένος στον Πανιώνιο. Λόγω κακών αποτελεσμάτων, γκρίνιας».
Η Εθνική και το Παγκόσμιο Κύπελλο; «Ήμουν πολύ ευτυχισμένος την ημέρα που έμαθα πως κλήθηκα στην Εθνική. Ήταν ένας στόχος μου. Αποτελεί καταξίωση να καλείσαι στην Εθνική. Τώρα στόχος μου είναι να παραμείνω στις κλήσεις του κ. Ρεχάγκελ. Το αν θα είμαι στο Μουντιάλ δεν εξαρτάται από εμένα. Εγώ πρέπει να κάνω καλά τη δουλειά μου και ίσως να είμαι εκεί».
Τι συμβουλή σου δίνουν οι δικοί σου άνθρωποι;
«Να είμαι προσγειωμένος και σοβαρός. Απ’ όταν ξεκίνησα όλοι μου έλεγαν να μην πάρουν τα μυαλά μου αέρα. Δεν είμαι άνθρωπος που παίρνουν εύκολα τα μυαλά του αέρα». Το καταλαβαίνει άραγε κανείς όταν του συμβαίνει; Κανείς δεν θα σου πει «ναι, καβάλησα το καλάμι».
Όλοι δηλώνουν προσγειωμένοι...
«Αναλόγως τον χαρακτήρα. Μπορεί, όταν αρχίζεις και γίνεσαι γνωστός, ξαφνικά να τρελαθείς και να νομίζεις ότι είσαι ο σούπερ σταρ».
Ναι, αλλά είσαι σε θέση να το συνειδητοποιήσεις;
«Το καταλαβαίνουν οι γύρω σου και σου το επισημαίνουν. Είναι καλό να έχεις δίπλα σου ανθρώπους να σου λένε τα άσχημα».
Εσύ ποιανού την άποψη εμπιστεύεσαι περισσότερο;
«Του πατέρα μου».
Τι σου λέει τώρα;
«Είναι ο πιο αυστηρός. Ποτέ δεν ήταν από αυτούς που έλεγαν 'έχω γιο παικταρά'».
Δεν το έλεγε σ' εσένα τουλάχιστον...
«Όχι, γενικά. Ούτε τώρα μιλάει καθόλου. Είναι κλειστός χαρακτήρας και συνήθως μου λέει μόνο τα αρνητικά. Καλό είναι αυτό. Έχω μάθει να κάνω αυτοκριτική».
Τις στιγμές της αυτοκριτικής ποιο θεωρείς το μεγαλύτερο μειονέκτημά σου;
«Τα βάζω με τον εαυτό μου όταν δεν παίζω καλά. Ακόμα και όταν όλοι νομίζουν το αντίθετο, αλλά εγώ ξέρω ότι μπορούσα καλύτερα. Συμβαίνει συχνά αυτό».
Σε τι θες να βελτιωθείς; «
Στη σέντρα. Υπάρχουν παίκτες που κάνουν καριέρα μόνο με καλές σέντρες». Είναι τόσο δύσκολη η σέντρα; Γιατί βλέπεις μπακ που «οργώνουν», αλλά όταν σεντράρουν ξέρεις ότι η μπάλα θα πάει στην εξέδρα... «Δεν είναι δύσκολο, δουλειά θέλει. Αν κάνεις επιπλέον δουλειά θα βελτιωθείς».
Ακόμα χόμπι είναι για εσένα το ποδόσφαιρο ή καθαρά επάγγελμα;
«Όχι, δεν το λες χόμπι. Υπάρχουν πολύ άγχος, στρες, απαιτήσεις. Δεν είναι ότι πας στην αλάνα να παίξεις με τους φίλους σου».
Το ευχαριστιέσαι τουλάχιστον;
«Υπάρχουν στιγμές που το ευχαριστιέμαι πολύ. Οταν, δηλαδή, η ομάδα πάει καλά. Δεν λείπουν και οι στιγμές πίεσης, όταν η ομάδα δεν πάει καλά. Μερικές φορές θες να ανοίξει η γη να σε καταπιεί. Αν και δεν φοβάμαι να αναλαμβάνω ευθύνες. Στο ποδόσφαιρο ωριμάζεις πιο γρήγορα».
Τι σε φτιάχνει και τι σε χαλάει στο ποδόσφαιρο;
«Μου αρέσει να μπαίνω στο γήπεδο και να βλέπω γεμάτες εξέδρες. Δύσκολο στην Ελλάδα. Από την άλλη, με χαλάει η γκρίνια του κόσμου».
Ακούς αυτά που λέγονται από τις κερκίδες; Η Νέα Σμύρνη φημίζεται για τις βιτριολικού χιούμορ ατάκες του κόσμου...
«Δυστυχώς ακούς πάρα πολλά. Συνήθως δεν υπάρχει χαβαλές. Ο Έλληνας δεν έρχεται στο γήπεδο για να δει ποδόσφαιρο, αλλά για να ξεθυμάνει».
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου